Normalde paylaşmaya üşendiğim için yazmayacaktım, ama çok şaşırttı...
Bu çekirdek elime ulaştığından beri 5. demlemem bu, sürekli inceltmeye gitmek zorunda kaldığım bir demlemeler serisi oldu, oranı arttırdım, öğütümü incelttim ama maalesef bir sonuca varamamıştım. Ta ki bugün Petra’ları vakumlarken 18 gramını poşete koymayıp demlediğim zaman.
Ağız kuruluğu, kekremsi tatlar bırakan demlemeler asla içilemiyor; sert, sözde “over extract” kahveler bir şekilde içiliyor, ama under extract evlerden ırak olsun. Çok boğuştuğum bir çekirdekti nedense, her demlemede korkarak demledim.
Ama bu bir ders oldu. İnce öğütmen gerekiyorsa, ince öğüteceksin. Kalın öğütmen gerekiyorsa kalın öğüteceksin. Psikolojik sınır oluşmuş 20’den ince gittiğim zaman channeling ile sorunlar yaşarım diye. Öyle olmadı. Sonunda o tatlardan tamamen kurtulamasam da (etiyopya ve siyah çay tadım notu...) rahatsız etmeyen bir seviyede tatlı mı tatlı bir kahveye ulaştım. Belki bir tık daha inceltip 18:270 yapabilirim bir dahakine. Gayet keyifliydi, son anda gelip pişman etmedi...
İyi bayramlar!